Μ. Μηλιαρέση, αντ. Γλυφάδας: Χωρίς εκπαιδευμένο προσωπικό & χρηματοδότηση οι δήμοι δεν μπορούν να φροντίσουν τ’ αδέσποτα (βίντεο)

Την αναγκαιότητα επαρκούς χρηματοδότησης και φυσικά στελέχωσης των υπηρεσιών των δήμων, που έχουν την ευθύνη διαχείρισης των αδέσποτων, με εκπαιδευμένο προσωπικό ικανό να διαχειριστεί τα ζώα (σκυλιά και γάτες) και τις ανάγκες τους επισήμανε μεταξύ άλλων η αντιδήμαρχος Γλυφάδας, Μαίρη Μηλιαρέση, μιλώντας στις 6 Νοεμβρίου στο συνέδριο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (Κ.Ε.Δ.Ε.) που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμάτα.

Η κα Μηλιαρέση μέσα από τη σύντομη παρέμβαση της εξήγησε για ακόμα μια φορά πως οι δήμοι είναι υποχρηματοδοτούμενοι, υποστελεχωμένοι και οι όποιες προσλήψεις γίνονται αφορούν προσωπικό γενικών καθηκόντων που δεν έχει τις γνώσεις να διαχειριστεί ζώα και μάλιστα ακόμα και αν καταφέρουν οι εργαζόμενοι σύντομα να ανταποκριθούν σε αυτές τις ανάγκες, οι συμβάσεις τους λήγουν σε πέντε μήνες και έτσι σκυλιά και γάτες τελικά χάνουν αυτόν που μετά από πολύ κόπο έμαθαν να εμπιστεύονται.

Η κα Μηλιαρέση πρότεινε μεταξύ άλλων η Κ.Ε.Δ.Ε. να συγκροτήσει μια μόνιμη θεματική ομάδα εργασίας για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς. Επισήμανε ότι δεν χρειάζεται μια ακόμη επιτροπή που θα συζητήσει και θα ξεχαστεί. Απαιτείται, εξήγησε, μια ομάδα με συγκεκριμένη αποστολή, προθεσμίες και εφαρμόσιμες προτάσεις.

Στην ομάδα αυτή θα πρέπει να συμμετέχουν:

- αιρετοί με σχετική αρμοδιότητα και εμπειρία στην πράξη,

- υπηρεσιακά στελέχη των Δήμων,

- κτηνίατροι και νομικοί,

- εργαζόμενοι στην περισυλλογή και στα καταφύγια,

- εκπρόσωποι του ΕΚΔΔΑ

- και άνθρωποι από εγγεγραμμένα φιλοζωικά σωματεία.

Όχι μόνο άνθρωποι που γνωρίζουν τον νόμο...

Άνθρωποι που γνωρίζουν από ζώα.

Η κα Μηλιαρέση όσα δεν πρόλαβε να πει στη σύντομη παρέμβαση της τα αναφέρει αναλυτικά με ανάρτηση της στο facebook όπου και εξηγεί τι πραγματικά συμβαίνει και τι εκείνη προτείνει. Συγκεκριμένα τονίζει τα εξής:

«Προσπάθησα μέσα σε λίγα λεπτά να προλάβω να πω όσα θεωρώ οτι πρέπει να εισακουστούν στο Συνέδριο της ΚΕΔΕ με την πίεση του χρόνου αφόρητη.
Ας ελπίσουμε ότι κάποια  από αυτά, υλοποιηθούν.
Καταθέτω πιο κάτω γραπτώς όλα όσα ήθελα να πω:

Συμφωνούμε όλοι για το πόσο σημαντικές είναι οι διεκδικήσεις των δήμων για την ενέργεια, την ανακύκλωση, τα απορρίμματα και όλα τα ζητήματα της αυτοδιοίκησης.
Στην ίδια ατζέντα πρέπει να βάλουμε ψηλά και τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων.
Η απουσία ξεχωριστής θεματικής για τα αδέσποτα από το συνέδριο της ΚΕΔΕ δείχνει πόσο αναγκαίο είναι να ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση.
Εγω αναφερθώ σε ενα προβλήμα που αντιμετωπίζουν σήμερα ολοι οι Δήμοι στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων:
Την έλλειψη κατάλληλου και πραγματικά εξειδικευμένου προσωπικού
Και όταν λέω «κατάλληλου», δεν εννοώ απλώς έναν ακόμη υπάλληλο.
Εννοώ έναν άνθρωπο που γνωρίζει τα ζώα.
-  Που μπορεί να πλησιάσει έναν φοβικό σκύλο χωρίς να τον πανικοβάλει.
-  Που καταλαβαίνει πότε ένα ζώο είναι πραγματικά επιθετικό και πότε αμύνεται επειδή πονάει ή φοβάται.

Σας μιλάω από προσωπική εμπειρία.
Όχι μόνο ως Αντιδήμαρχος Προστασίας Αδέσποτων Ζώων, αλλά ως ένας άνθρωπος που, λόγω έλλειψης υπαλλήλων, έχω βρεθεί πολλές φορές στον δρόμο.
Μαζεύω τραυματισμένα, νεκρά ζώα, έχω βρεθεί μπροστά σε φοβικούς, δύσκολους ή επιθετικούς σκύλους και ξέρω πολύ καλά ότι αυτή η δουλειά δεν μαθαίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη.
Ο νόμος έχει αναθέσει στους Δήμους τεράστιες ευθύνες:
περισυλλογή, περίθαλψη, στείρωση,
τη φιλοξενία, εκπαίδευση, επανένταξη
και υιοθεσία των αδέσποτων ζώων.

Μας ζητά:
να λειτουργούμε καταφύγια και δημοτικά κτηνιατρεία,
να διαχειριζόμαστε καταγγελίες, τραυματισμένα ζώα, επιθετικές αγέλες
και επείγοντα περιστατικά.
Ωραία όλα αυτά.

Με ποιους ανθρώπους, όμως, θα τα κάνουμε;
Δεν γίνεται να προσλαμβάνουμε έναν άνθρωπο για μια θέση γενικών καθηκόντων και την επόμενη ημέρα να του λέμε:
«Πήγαινε να πιάσεις εκείνον τον φοβικό σκύλο».
«Πήγαινε να διαχειριστείς αυτή την αγέλη».
«Πήγαινε να φροντίσεις ζώα μέσα σε ένα καταφύγιο».

Ένας λάθος χειρισμός μπορεί να τραυματίσει τον εργαζόμενο έναν πολίτη η το ίδιο το ζώο.
Μπορεί να καταστρέψει μέσα σε ένα λεπτό την "εμπιστοσύνη" που χρειάστηκαν μήνες για να δημιουργηθεί σε ένα φοβικό ή κακοποιημένο ζώο.
Οι σκύλοι ειδικά, χρειάζονται καθημερινή φροντίδα:

Θεραπείες, κοινωνικοποίηση, με βόλτα, παιχνίδι και επαφή με τον άνθρωπο.
Η διαχείριση των αδέσποτων δεν είναι η εξαφάνισή τους από τους δρόμους.
Δεν είναι η συγκέντρωσή τους σε κλουβιά.
Είναι η προσπάθεια να ξεπεράσει ένα ζώο τον φόβο από την κακοποίηση, τον εγκλεισμό, τη μοναξιά και την εγκατάλειψη.
Δεν μιλάμε, λοιπόν, μόνο για ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ.
Μιλάμε για ΕΝΤΑΞΗ ΣΤΗ ΖΩΗ.

Και για να γίνει αυτό, χρειάζονται άνθρωποι με γνώση, εμπειρία, ψυχραιμία και αγάπη για τα ζώα.
Και πού βρίσκονται σήμερα πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους;
Τους έχουμε ήδη δίπλα μας.
Είναι μέσα στα φιλοζωικά σωματεία, στα καταφύγια και στις εθελοντικές ομάδες.
Είναι άνθρωποι που έχουν περάσει χρόνια στο πεδίο.

Έχουν συμμετάσχει σε περισυλλογές, έχουν ξενυχτήσει δίπλα σε άρρωστα ζώα, έχουν φροντίσει τραυματισμένα και κακοποιημένα ζώα και έχουν βοηθήσει σε στειρώσεις, θεραπείες, φιλοξενίες και υιοθεσίες.

Και τι γίνεται με αυτή την ΕΜΠΕΙΡΙΑ;
ΤΙΠΟΤΑ!

Επειδή αποκτήθηκε μέσα από τον εθελοντισμό ή τη δράση ενός φιλοζωικού σωματείου και όχι μέσα από μια τυπική θέση εργασίας, ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ και ΔΕΝ ΜΟΡΙΟΔΟΤΕΙΤΑΙ.
Έτσι, μπορεί να επιλεγεί κάποιος που διαθέτει τα τυπικά προσόντα, αλλά δεν έχει πλησιάσει ποτέ ένα φοβικό ή τραυματισμένο ζώο.
Και την ίδια στιγμή, ένας άνθρωπος με δέκα χρόνια πραγματικής εμπειρίας στο πεδίο μπορεί να μένει έξω, επειδή δεν μπορεί να αποδείξει  αυτή την εμπειρία με τον τρόπο που απαιτεί μια προκήρυξη.

Είναι λογικό αυτό;
ΟΧΙ. Και πρέπει να αλλάξει.
Δεν ζητάμε προσλήψεις χωρίς κανόνες ούτε να παρακάμψουμε την αξιοκρατία και τη νομιμότητα.
Ζητάμε, όμως, να μην προσποιούμαστε ότι αυτή η δουλειά μπορεί να γίνει από οποιονδήποτε.
Ζητάμε ένα ειδικό, διαφανές και ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο προσλήψεων για το συγκεκριμένο αντικείμενο.

Η πραγματική και αποδεδειγμένη εθελοντική εμπειρία σε εγγεγραμμένα φιλοζωικά σωματεία, καταφύγια και προγράμματα Δήμων πρέπει να πιστοποιείται και ΝΑ ΜΟΡΙΟΔΟΤΕΙΤΑΙ ουσιαστικά.
Χρειάζονται ειδικά περιγράμματα θέσεων για τους περισυλλογείς, τους φροντιστές των καταφυγίων και τα υπόλοιπα στελέχη των δημοτικών υπηρεσιών διαχείρισης ζώων.
Χρειάζεται πρακτική αξιολόγηση.
Γιατί άλλο είναι να γράφεις σε ένα χαρτί ότι γνωρίζεις από ζώα και άλλο να μπορείς πραγματικά να τα διαχειριστείς.
Και βέβαια, χρειάζεται εκπαίδευση.
Προτείνω η ΚΕΔΕ να συνεργαστεί με το (Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης) το ΕΚΔΔΑ, και ειδικότερα με το Ινστιτούτο Επιμόρφωσης, το ΙΝΕΠ.
Να δημιουργηθεί ένα ειδικό, πιστοποιημένο πρόγραμμα θεωρητικής και ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ εκπαίδευσης για τους εργαζομένους των Δήμων που ασχολούνται με τα αδέσποτα ζώα.

Να εκπαιδεύονται:
στη συμπεριφορά του σκύλου και της γάτας,
στην ασφαλή περισυλλογή και στις πρώτες βοήθειες,
στη διαχείριση φοβικών, τραυματισμένων ή επιθετικών ζώων,
στη λειτουργία των καταφυγίων,
στην ευζωία, τη βιοασφάλεια και την πρόληψη ζωοανθρωπονόσων
και στην εφαρμογή της νομοθεσίας.
Η εκπαίδευση αυτή πρέπει να ολοκληρώνεται με πρακτική αξιολόγηση και πιστοποίηση.
Δεν μπορούμε να μαθαίνουμε σε κάποιον αυτή τη δουλειά δοκιμάζοντας επάνω στα ζώα.
Και μόλις ο εργαζόμενος αρχίσει να αποκτά εμπειρία και τα ζώα να τον εμπιστεύονται, τι κάνουμε;
Λήγει η πεντάμηνη ή η οκτάμηνη σύμβασή του και ξεκινάμε πάλι από την αρχή!

Είναι σαν να αλλάζουμε συνεχώς τον παράλληλο δάσκαλο ενός παιδιού με δυσκολίες συμπεριφοράς, τη στιγμή που το παιδί αρχίζει να τον εμπιστεύεται.
Έτσι δεν μπορεί να υπάρξει ούτε συνέχεια ούτε αποτέλεσμα.
Παράλληλα, δεν αρκεί να θεσπίζουμε συνεχώς νέες υποχρεώσεις για τους Δήμους, χωρίς να εξασφαλίζουμε τα μέσα για την εφαρμογή τους.
Χρειάζεται ένα σωστό μοντέλο, που να συνδέει τη χρηματοδότηση με πραγματικές και ελέγξιμες δράσεις: στειρώσεις, νοσηλείες και ηλεκτρονικές σημάνσεις στο ΕΜΖΣ όπως έγινε με το Προγράμμα ΑΡΓΟΣ,αλλά να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, με επαρκέστερα κονδύλια και ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε Δήμου.

Ζητάμε ειδική χρηματοδότηση, ώστε κάθε δήμος να ενημερώνει συστηματικά τους πολίτες για την υπεύθυνη φροντίδα των ζώων τους, την ηλεκτρονική σήμανση, τη στείρωση και την πρόληψη της εγκατάλειψης.
Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους Δήμους να κάνουν τα πάντα και να τους αφήνουμε να τα πληρώνουν σχεδόν όλα από ίδιους πόρους.
Για να προχωρήσουν όλα αυτά, καταθέτω σήμερα μια συγκεκριμένη ΠΡΟΤΑΣΗ:
Η ΚΕΔΕ να συγκροτήσει μια ΜΟΝΙΜΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ για τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς.
Όχι μία ακόμη επιτροπή που θα συζητήσει και θα ξεχαστεί.
Μια ομάδα με συγκεκριμένη αποστολή, προθεσμίες και εφαρμόσιμες προτάσεις.

Στην ομάδα αυτή θα πρέπει να συμμετέχουν:
- αιρετοί με σχετική αρμοδιότητα και εμπειρία στην πράξη,
- υπηρεσιακά στελέχη των Δήμων,
- κτηνίατροι και νομικοί,
- εργαζόμενοι στην περισυλλογή και στα καταφύγια,
- εκπρόσωποι του ΕΚΔΔΑ
- και άνθρωποι από εγγεγραμμένα φιλοζωικά σωματεία.

Όχι μόνο άνθρωποι που γνωρίζουν τον νόμο...
Άνθρωποι που γνωρίζουν από ζώα.
Η ομάδα αυτή πρέπει να καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση  και αυτή ειναι που καταθέτω εγω σήμερα προς την ΚΕΔΕ:
Μόνιμη ομάδα εργασίας.
ειδικά περιγράμματα θέσεων και Ειδικό Πλαίσιο στελέχωσης.

Αναγνώριση, πιστοποίηση και μοριοδότηση της πραγματικής εμπειρίας, πρακτική αξιολόγηση των υποψηφίων, πιστοποιημένη εκπαίδευση μέσω του ΕΚΔΔΑ και του ΙΝΕΠ, απλούστευση των διαδικασιών για γρήγορες προσλήψεις, περιορισμό της γραφειοκρατίας — το ΕΜΖΣ χρειάζεται     σήμερα έναν υπάλληλο πλήρους ωραρίου μόνο για τις καταγραφές

Τα φιλοζωικά σωματεία να αναλαμβάνουν ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ αδέσποτων ζώων, χωρίς όμως να υποχρεώνονται να τα υιοθετήσουν. Άλλο η διαχείριση,  άλλο η ΥΙΟΘΕΣΙΑ

και ΣΤΑΘΕΡΗ, ΧΡΗΜΑΤΟΔΌΤΗΣΗ

☆  Η σωστή διαχείριση των αδέσποτων δεν γίνεται μόνο με νόμους, εγκυκλίους και καλές προθέσεις.

☆  Γίνεται με πράξεις.

☆  Και, πάνω απ’ όλα, με τους κατάλληλους ανθρώπους στις κατάλληλες θέσεις.

Μόνο έτσι θα προστατεύσουμε πραγματικά τα ζώα, τους πολίτες και τους ίδιους τους εργαζομένους.
Και μόνο έτσι θα δείξουμε ότι ο πολιτισμός και η ανθρωπιά μας δεν κρίνονται από τα λόγια μας, αλλά από τον τρόπο που φερόμαστε σε κάθε ανυπεράσπιστη ζωή.
Και μιας και αναφερόμαστε στους εθελοντές των φιλοζωικών σωματείων...
Θέλω να θίξω ένα ακόμη φλέγον ζήτημα, που δημιουργεί προβλήματα στη συνεργασία Δήμων και φιλοζωικών οργανώσεων.

Ο νόμος 4830/2021 αναγνωρίζει τον θεσμικό ρόλο και την αυτονομία των φιλοζωικών σωματείων, που πολλές φορές καλύπτουν τις ανάγκες των ζώων ακόμη και από την προσωπική περιουσία των εθελοντών τους.
Τα σωματεία έχουν δικαίωμα να αναλαμβάνουν τη διαχείριση αδέσποτων ζώων, χωρίς να υποχρεώνονται να τα υιοθετήσουν.
Κι όμως, πολλοί Δήμοι εξακολουθούν να απαιτούν από τα σωματεία να υιοθετήσουν τα ζώα που αναλαμβάνουν.
Αυτό είναι λάθος!
Η προβλεπόμενη διαδικασία στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς είναι η «Αλλαγή Διαχείρισης», όχι η υιοθεσία.
Τα ελληνικά φιλοζωικά σωματεία αναλαμβάνουν τη διαχείριση των ζώων, ώστε στη συνέχεια να μπορούν να τα προωθήσουν για νόμιμη υιοθεσία.
Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να δημιουργούμε γραφειοκρατικά εμπόδια στους ανθρώπους που προσπαθούν καθημερινά να βοηθήσουν τους Δήμους και τα ζώα.».

Για το ζήτημα η κα Μηλιαρέση είχε τοποθετηθεί και στο συνέδριο της ΚΕΔΕ που πραγματοποιήθηκε στη Σαμοθράκη στον Νοέμβριο του 2025.

Και εκεί τόνισε ξανά τα πολλά προβλήματα και τα προβληματικά σημεία της νομοθεσίας. Θυμίζουμε πως είπε τα εξής:

«Γεια σας, θέλω να μου συγχωρέσετε τα λάθη ίσως, γιατί είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει αυτό και έχω πολύ τρακ. Είμαι αντιδήμαρχος στην Γλυφάδα τα τελευταία πέντε χρόνια για τα αδέσποτα ζώα. Και είμαι μόνος στα αδέσποτα ζώα, γιατί εγώ ξεκίνησα μετά από τον νόμο 4830 του 1921, όταν πήραμε όλες τις ευθύνες, και είμαι εγώ που συνεχίζω το έργο και θεωρώ ότι είναι ένα θέμα πάρα πολύ σημαντικό, που δεν θα διαφωνήσει φαντάζομαι κανένας από εσάς, ότι είναι πολύ - πολύ σημαντικό και όλοι οι Δήμοι έχουν ένα πρόβλημα με τη διαχείριση των αδέσποτων.

Θεωρώ ότι δεν είναι μόνο ένα διοικητικό πρόβλημα, είναι θέμα πολιτισμού και ανθρωπιάς η διαχείριση των αδέσποτων. Θα σας μιλήσω λοιπόν με τη γνώση και την εμπειρία που απέκτησα αυτά τα πέντε χρόνια, όχι απλά σαν αντιδήμαρχος των αδέσποτων στη Γλυφάδα, αλλά σαν άνθρωπος που δούλεψε με τα ζώα, έλλειψη υπαλλήλων, που κινδύνεψε για να περισυλλέξει, που μαζεύει χτυπημένα και νεκρά από τους δρόμους της πόλης, που βρίσκεται όπου και όπου χρειάζεται μέρα και νύχτα. Πάνω από 4 εκατομμύρια είναι τα αδέσποτα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

Το κράτος πρέπει να ασχοληθεί δραστικά με τους χιλιάδες από αυτούς τους νόμιμους και παράνομους εκτροφείς, που ευθύνονται μαζί με τους κυνηγούς και τους κτηνοτρόφους για το 40% και πλέον αυτής της κατάστασης στον τόπο μας. Θα αναφερθώ λοιπόν στην ελάχιστη, πρώτα απ' όλα, έως ανύπαρκτη χρηματοδότηση τη στιγμή που η Πολιτεία μεταφέρει στους Δήμους όλες τις ευθύνες από την περισυλλογή, τη φιλοξενία, τις στειρώσεις, τις θεραπείες, τις υιοθεσίες, τα φάρμακα, τις νοσηλείες, τις τροφές, τα εμβόλια και την καύση των νεκρών ζώων. Για να έχετε μία εικόνα, μόνο ο Δήμος της Γλυφάδας δαπανά περίπου 500 χιλιάδες ευρώ το χρόνο για τη φροντίδα των αδέσποτων.

Είναι πολλές οι γάτες, γιατί εμείς στη Γλυφάδα έχουμε καταφέρει και δεν έχουμε αδέσποτο σκύλο στο δρόμο. Παρόλα αυτά έχουμε πολλά θέματα που θα πρέπει το κράτος να μας βοηθήσει, να μας στηρίξει, να μας δώσει όλα αυτά που χρειαζόμαστε για να κάνουμε τη δουλειά που θέλει. Λοιπόν, ουσιαστικά έχουν αναλάβει αυτό που είναι ένα κοινωνικό έργο και η εξαφάνιση των ζώων από τους δρόμους δεν είναι η διαχείριση που θέλουμε.

Φαντάζομαι ότι θα συμφωνείτε. Δεν είναι η ιδρυματοποίηση των ζώων μέσα στα κλουβιά και στα καταφύγια. Είναι καθημερινή φροντίδα με αγάπη, θεραπείες, φάρμακα, παρακολούθηση πολλές ώρες την ημέρα, επαφή με άνθρωπο κοντά τους σε καθημερινή βάση, με βόλτα, τα ζώα, τα σκυλιά μιλάω, με παιχνίδι, ώστε να μπορέσουν να κοινωνικοποιηθούν και να μπορέσουν να ξεπεράσουν τις φοβίες τους από την κακοποίηση, από τις αλυσίδες, από τον εγκλεισμό και από την εγκατάλειψη και να έχουν μια πραγματική ελπίδα μήπως και τυχόν κάποια στιγμή βρουν ένα σπίτι και υιοθετηθούν.

Γιατί αυτός είναι ο στόχος. Τα σκυλιά πρέπει να τα μαζεύουμε, να τα φροντίζουμε και θα πρέπει να τους βρίσκουμε σπίτι και με τις στειρώσεις και με την περισυλλογή να μαζέψουμε όλο αυτό το τεράστιο όγκο των αδέσποτων στη χώρα. Λοιπόν, το νόημα της διαχείρισης είναι η ένταξη στη ζωή.

Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται μόνιμο προσωπικό. Με συμβάσεις των 5 και 8 μηνών δεν μπορεί να υπάρξει συνέχεια και αποτέλεσμα ειδικά σε αυτή την υπηρεσία. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται ειδική εκπαίδευση.

Αν τους βρεις να συμφωνήσουν να ασχοληθούν με ζώα που δεν υπάρχει αυτό να τους βρεις είναι σαν να αλλάζεις τον παράλληλο δάσκαλο σε ένα παιδί με δυσκολίες συμπεριφοράς κάθε 4-5 μήνες. Πρέπει να στελεχωθεί λοιπόν με εξειδικευμένους υπαλλήλους με προσλήψεις ανθρώπων που μπορούν να διαχειριστούν τα ζώα με εμπειρία αγάπη και διάθεση και αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να βρεθούν μόνο μέσα από τα φιλοζωικά σωματεία και τον εθελοντισμό. Δεν μπορούν να είναι από τον ΕΣΕΠ.

Δεν γίνεται να έχουμε πράσινο πολιτική προστασία να έχουμε φύλακες και να έρχονται να δηλώνουν για να μπορούμε να τους βάλουμε πέντε μήνες τα ζώα και μόλις εκπαιδευτούν να πρέπει να φύγουν. Δεν μπορούμε να κάνουμε δουλειά με αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να προλάβουν να εκπαιδευτούν.

Επιπλέον θα πρέπει να τους παρέχουμε στολές ασφαλείας, μέτρα προστασίας γιατί εργάζονται κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες στο κρύο, στη βροχή, στον καύσωνα με ζώα που μπορεί να είναι επιθετικά ή φοβισμένα άρα επικίνδυνα. Και το ζούμε καθημερινά αυτό. Και πρέπει να μπουν και στα βαρέα και ανθυγιεινά θεωρώ εγώ αυτή η δουλειά που τη ζω καθημερινά.

Επιπλέον το Ε.Μ.Ζ.Σ., το ξέρετε το Ε.Μ.Ζ.Σ. το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς είναι πάρα πολύ πολύπλοκο, πάρα πολύ χρονοβόρο πάρα πολύ δυσλειτουργικό. Χρειάζεται ένας υπάλληλος όλο το οχτάωρό του πλήρες ωράριο, μόνο για να περνάει καθημερινά τα στοιχεία. Εκτός αυτού πρέπει να απλοποιηθεί και πρέπει να έχει και κάποιο νόημα.

Θα μπορούσε αυτό που τώρα δεν δουλεύει και δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα το Εθνικό Μητρώο Ζώων με τη σωστή διαχείριση να γίνει ο δείκτης αναφοράς με βάση των οποίων θα γίνεται η κατανομή της ετήσιας χρηματοδότησης από το Υπουργείο Εσωτερικών στους Δήμους και στα προγράμματά τους για τα δέσποτα. Αυτό είναι μια καλή ιδέα, θεωρώ. Όμως, για να γίνουν όλα αυτά πρέπει να υπάρχει έλεγχος.

Επιτέλους, αποκτήσαμε θεσμικό πλαίσιο εποπτείας και ελέγχου. Ωραία. Και δεν δουλεύει τίποτα, δεν λειτουργεί τίποτα, δεν πραγματοποιείται τίποτα.

Γιατί, λοιπόν, να πάει ο άλλος και να στειρώσει και να σημάνει το ζώο του και να δεσμευτεί, το αμολάει όταν το βαρεθεί στο βουνό ή στην πλατεία και γεμίζει η Ελλάδα με κουτάβια και άρρωστα ζώα. Υπάρχει και ένα τεράστιο κενό για το ποιος κάνει τι. Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του Δήμου.

Ποιες είναι οι αρμοδιότητες της Αστυνομίας. Ποιος επιβάλλει τα πρόστιμα. Ποιος κάνει τους ελέγχους.

Η Αστυνομία χρειάζεται ενημέρωση, εκπαίδευση και σαφές πλαίσιο δράσεις. Γιατί χωρίς ελέγχους και χωρίς επιβολή προστίμων δεν θα υπάρξει ποτέ φρένο στις εγκαταλείψεις, τις κακοποιήσεις και τις γέννες. Ο νόμος «ΔΕ» πρέπει να είναι ενιαίος και ξεκάθαρος για όλους, χωρίς εξαιρέσεις.

Δεν μπορεί να έχουμε άλλο νόμο για τους κυνηγούς και τους κτηνοτρόφους και άλλο νόμο για τους υπόλοιπους που έχουν ζώα. Υπάρχουν περιπτώσεις, όπως αυτή που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Γλυφάδα, να πούμε και το θέμα αυτό για την Εισαγγελία Ζώων, που οι διαδικασίες οριστικής αφαίρεσης επιμέλειας κρατάνε μήνες.

Έχουμε αυτή τη στιγμή 7 ζώα από εισαγγελική παραγγελία και τα έχουμε κρατήσει εμείς στον χώρο μας στη Γλυφάδα και ακόμα περιμένουμε την εισαγγελική υπογραφή για να μπορέσουμε αυτά τα ζώα να τα φροντίσουμε, να τους κάνουμε θεραπεία καλαζάρ που κάθε μέρα αργοπεθαίνουν και να μπορέσουμε να τα στειρώσουμε για να μπορούν να ηρεμίσουν και να κάνουν παρέα με τα υπόλοιπα.

Δηλαδή δεν μου βάζεις την υπογραφή για να μπορέσω να τα φροντίσω όμως έχω την ευθύνη για τη ζωή αυτών των ζώων σαν Δήμος. Επιδοτήσεις. Από τον Φιλόδημο λοιπόν πέρσι πήραμε περίπου 80 χιλιάδες.

Τελειώνω για στειρώσεις και τσιπ. Τελειώνω, τελειώνω. Και ο Δήμος έχει δώσει 250 χιλιάδες.

Λοιπόν τελειώνω συνοψίζοντας ότι πρέπει να απλοποιηθούν οι διαδικασίες αδειοδότησης για τα καταφύγια. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα να μπλέκουμε σε όλες αυτές τις οικοδομικές άδειες βασικά και όλα τα άλλα. Αρμοδιότητες.

Χρηματοδότηση μόνιμη. Μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό. Συνεργασία με την αστυνομία, με την εισαγγελία, με τους φιλοζωικούς φορείς.

Απλοποίηση διαδικασιών αδειοδότησης καταφυγίων. Απλοποίηση Εθνικού Μητρώου Ζώων Συντροφιάς. Μπορεί να σας κούρασα.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Να είστε καλά. Γεια σας.».