Τον άνθρωπο που σκοτώνει με φόλες εδώ και χρόνια στην οδό Καποδιστρίου αναζητά ο Φιλοζωικός Σύλλογος Χανίων «Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ». Το κρίσιμο σημείο είναι μεταξύ των οδών Παπαναστασίου και Ρούφου Κανακάρη. Συχνά εκεί υπάρχουν νεκρές γάτες μέσα στους κάδους και κεσεδάκια δίπλα τους ή κάτω από τους κάδους. Οι γάτες σε αυτό το τετράγωνο δεν επιβιώνουν πάνω από λίγους μήνες επισημαίνει ο φιλοζωικός φορέας τονίζοντας τα εξής για το έγκλημα: «Το κτήνος της οδού Καποδιστρίου
Στη γειτονιά µας υπάρχει ένα µυστικό που όλοι γνωρίζουµε, µα κανείς δεν τολµά να προφέρει δυνατά. Κάποιος σκορπά δηλητήριο στους δρόµους µας, κρύβοντάς το µέσα σε αθώα κεσεδάκια γιαουρτιού που σκορπούν τον θάνατο στις άστεγες γάτες που ζουν ανάµεσά µας. Το βλέπουµε να επαναλαµβάνεται για χρόνια και το µοιραζόµαστε µεταξύ µας ψιθυριστά, λες και οι ένοχοι είµαστε εµείς και όχι αυτός που κρύβεται πίσω από κάθε δηλητηριασµένο κεσεδάκι. Κι όµως, η σιωπή µας επιµένει κι απλώνεται σαν µαύρο πέπλο πάνω από την αλήθεια.
Το κτήνος της οδού Καποδιστρίου δεν θα δρούσε ανενόχλητο χωρίς την καλύτερη δυνατή κάλυψη: τη δική µας αδιαφορία. Κάθε φορά που στρέφουµε το βλέµµα αλλού, που λέµε «εµείς να κοιτάµε τη δουλειά µας», που προσποιούµαστε αδιαφορία, λέγοντας «είναι απλώς ζώα», του δίνουµε θάρρος. Στην ουσία, το δηλητήριο δεν το σκορπά µόνος του. Το σκορπάµε όλοι εµείς µαζί, µε την αδράνεια και την ανοχή µας. Η σιωπή µας δεν είναι ουδετερότητα αλλά συνεργός, η ανοχή µας συνενοχή.
Η αλήθεια είναι αδυσώπητη: γάτες ξεψυχούν µπροστά στα µάτια µας, και η γειτονιά -αντί να ξεσηκωθεί- συνηθίζει. Οι πεινασµένες γάτες που µέσα στην απελπισία τους δεν έχουν άλλη επιλογή· που καταβροχθίζουν ακόµα και το δηλητήριο που τις καταδικάζει σε έναν αργό, βασανιστικό θάνατο. Όµως το δηλητήριο δεν κάνει διακρίσεις. Σήµερα θα σκοτώσει µια γάτα που τριγυρίζει ανέµελα στο δρόµο. Αύριο µπορεί να δηλητηριάσει το σκύλο µιας οικογένειας. Και αν ένα παιδί αγγίξει το µολυσµένο κεσεδάκι χωρίς να το καταλάβει, η ζηµιά θα είναι ανεπανόρθωτη.
Η κοινωνία µας χτίζεται –ή γκρεµίζεται– µέσα από τις επιλογές των πολλών. ∆εν ευθύνεται µόνο ο δήµιος της οδού Καποδιστρίου· συνυπεύθυνη είναι και η σιωπηλή πλειοψηφία που τον ανέχεται. Κάθε φορά που σωπαίνουµε, η συνείδησή µας λεκιάζεται από συνενοχή. Γιατί αν σήµερα δεν υψώσουµε τη φωνή µας για τα ζώα της γειτονιάς µας που κινδυνεύουν, αύριο θα έχουµε συνηθίσει να σιωπούµε και για οτιδήποτε άλλο αξίζει προστασία, ανθρώπους και ζώα, µικρούς και µεγάλους, χωρίς καµία εξαίρεση.
Όµως ας µη γελιόµαστε: η βία προς τα ζώα δεν είναι ένα «µικρό καπρίτσιο» κάποιου ιδιότροπου γείτονα. Είναι έγκληµα µε σοβαρές συνέπειες. Όποιος επιδεικνύει τέτοια βαρβαρότητα απέναντι σε αθώες ψυχές, δεν αποτελεί κίνδυνο µόνο για τα ζώα αλλά και για τους ανθρώπους γύρω του. Και µια γειτονιά που γνωρίζει αλλά σωπαίνει, δεν προστατεύει κανέναν· αντίθετα, εκθέτει σε κίνδυνο τα ζώα, τους κατοίκους και -πρωτίστως- τα ίδια της τα παιδιά.
Χρειαζόµαστε θάρρος. Χρειαζόµαστε φωνή. Χρειαζόµαστε τον γείτονα που θα τολµήσει να κάνει το πρώτο βήµα· να καταγγείλει, να µιλήσει, να σπάσει τη σιωπή. Μόνο τότε το δηλητήριο θα πάψει να σκοτώνει, µόνο τότε ο φόβος θα φύγει από τους δρόµους µας και η αδικία θα σταµατήσει να ριζώνει.
Η οδός Καποδιστρίου δεν µπορεί να µείνει άλλο παραδοµένη στη σιωπή και στον τρόµο. Αν θέλουµε να λέµε πως είµαστε κοινωνία ανθρώπων -και όχι µια µάζα που αδιαφορεί µπροστά στο έγκληµα- πρέπει να δράσουµε τώρα, άµεσα, δυνατά και θαρρετά. Να κατονοµάσουµε το κτήνος της γειτονιάς µας και να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του. Να σταθούµε στο πλευρό των αθώων και να προστατεύσουµε ό,τι αγαπάµε και θεωρούµε πολύτιµο. Γιατί, στο τέλος, η αληθινή ανθρωπιά µετριέται από το πώς φερόµαστε σε όσους δεν µπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.».
Βοηθήστε μας να συνεχίσουμε να σας ενημερώνουμε για όσα συμβαίνουν στα ζώα στην Ελλάδα ενισχύοντας το www.zoosos.gr
