Η κατάσταση με τα αδέσποτα στη χώρα μόνο βελτιωμένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και όσοι εθελοντές βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, στο πεδίο, φτάνουν ολοένα και πιο κοντά στο αδιέξοδο καθώς τα κόστη και ο τεράστιος αριθμός σκυλιών και γατιών που υποφέρουν είναι αδιανόητα μεγάλος και όσοι τα νοιάζονται είναι λιγοστοί και κυρίως είναι σχεδόν πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι.Η Βάσω Χατζημανώλη γνωστή για τη φιλοζωική της δράση εδώ και μισό αιώνα στον νομό Θεσσαλονίκης μέσω του «Καταφυγίου Ζώων» επισημαίνει το αδιέξοδο στο οποίο έχουν φτάσει και εξηγεί ότι δεν μπορούν πια να αναλαμβάνουν άλλα ζώα, ώστε οι αρμόδιοι να κοιμούνται ήσυχοι. Θα φροντίζουν από εδώ και στο εξής μόνο όσα είναι στο καταφύγιο τους.
Αυτά που επισημαίνει με αυτήν την εξομολογητική ανάρτηση η κα Χατζημανώλη είναι όσα συμβαίνουν και όσα ζουν όσοι δραστηριοποιούνται στη φροντίδα αδέσποτων, έχουν ή βοηθούν ζώα μέσα σε ιδιωτικά καταφύγια, χώρους φιλοξενίας κ.λ.π. Αρχίζουν να τα φροντίζουν επειδή τους νοιάζει τα ζώα να μην υποφέρουν και σταδιακά φτάνουν σε αδιέξοδο καθώς (αν δεν είναι γόνοι εφοπλιστικών οικογενειών, δεν έχουν κυβερνητικές πλάτες κ.ο.κ.) δεν μπορούν ακόμα και αν αντέχουν το ψυχικό βάρος να ανταποκριθούν στα μεγάλα κόστη.
«ΦΤΑΝΕΙ»
«Ήθελα πολλές φορές τελευταία να γράψω αυτό το κείμενο, αλλά κάθε φορά μετάνιωνα και το άφηνα.
Αυτή τη φορά όμως νιώθω ότι όλο αυτό άρχισε να με πνίγει και δεν θα μου βγει σε καλό.
Τις τελευταίες ημέρες νιώθω απογοητευμένη, πικραμένη και απίστευτα κουρασμένη.
49 ολόκληρα χρόνια ασχολούμαι με τα αδέσποτα.
49 χρόνια μέσα στα οποία χιλιάδες ζώα σώθηκαν, χειρουργήθηκαν, στειρώθηκαν, θεραπεύτηκαν και βρήκαν ένα σπίτι.
Κάθε μέρα τα τηλέφωνα χτυπούσαν ασταμάτητα.
Δήμοι, Αστυνομικά Τμήματα, το 100, δημότες, φίλοι, γνωστοί αλλά και άγνωστοι ζητούσαν βοήθεια.
Ζώα χτυπημένα, λιπόσαρκα, άρρωστα, γέρικα, ορφανά, εγκαταλελειμμένα, τρίποδα, δίποδα, παράλυτα, υιοθετημένα που πια δεν τα ήθελαν.
Και πάντα ανταποκρινόμασταν. Αγόγγυστα, χωρίς καμία απαίτηση, ακόμα και μέσα στην νύχτα.
Πολλοί από όσους μας παρέδιδαν ένα ζώο μάς έλεγαν:
«Θα είμαστε δίπλα σας».
«Θα βοηθήσουμε».
«Δεν θα σας αφήσουμε μόνους».
Αν τους είδατε εσείς, τους είδαμε κι εμείς.
Δηλαδή… ποτέ.
Ίσως κάποιοι να πίστευαν ότι τα ζώα μας τρέφονται μόνα τους, ότι βόσκουν χόρτο στα γύρω χωράφια, ότι ο χώρος καθαρίζεται από μαγικές δυνάμεις και ότι τα ζώα δεν αρρωσταίνουν ποτέ.
Ίσως να μην γνωρίζουν ότι χρειάζονται καθημερινά τροφές, φάρμακα, εμβόλια, εξετάσεις, στειρώσεις, κτηνιάτρους, χειρουργεία και αμέτρητες ώρες δουλειάς.
Η μεγάλη απογοήτευση ήρθε πριν από δύο μήνες όταν κάναμε μια έκκληση για βοήθεια για δύο Σαββατοκύριακα.
Χρειαζόμασταν ανθρώπους για να διορθώσουμε κάποιες τέντες, να κόψουμε χόρτα και να μεταφέρουμε κάποια άχρηστα πράγματα στον ειδικό κάδο.
Η μοναδική ανταπόκριση ήρθε από την κυρία Ευφροσύνη Π. μια μεγάλη γυναίκα που μας βοηθά πάντα με φιλοξενίες, παρόλο που εμείς δεν την έχουμε βοηθήσει ποτέ.
Και φυσικά, από ντροπή, δεν δεχτήκαμε να την ταλαιπωρήσουμε.
Μας πείραξε όμως πολύ
Και την ίδια στιγμή, τα τηλέφωνα, τα μηνύματα και τα email για «βοήθεια» συνεχίζουν να έρχονται σωρηδόν από παντού, από γνωστούς και αγνώστους
Σαν να είναι αυτονόητο ότι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αναλάβουμε τα πάντα.
Μέσα σε όλο αυτό, υπήρξαν φέτος και δύο άνθρωποι που θέλω πραγματικά να αναφέρω.
Δύο τουρίστες
Μια κοπέλα από τη Βουλγαρία και ένας νεαρός από την Αγγλία.
Βρήκαν από ένα γατάκι, τον Γιάννη και τον Μίλο, και δεν τα προσπέρασαν.
Δεν μας τα έφεραν απλώς ζητώντας να τα αναλάβουμε.
Ανέλαβαν οι ίδιοι τα πάντα μέχρι να βρεθεί λύση και υιοθεσία.
Αυτούς τους ανθρώπους τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας.
Και μετά από όλα αυτά, πήραμε μια δύσκολη απόφαση.
Από σήμερα, παρακαλούμε να μην μας αποστέλλει ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ αίτημα για βοήθεια.
Λυπούμαστε πραγματικά, δεν μπορούμε πλέον
περισσότερο να αναλαμβάνουμε κάθε ζώο που κάποιος άλλος βρήκε, κάθε πρόβλημα που κάποιος άλλος δημιούργησε και κάθε περιστατικό που θεωρείται αυτονόητο ότι «θα το αναλάβει το Καταφύγιο» ώστε αυτοί να κοιμούνται ήσυχοι.
Δεν έχουμε πλέον τη δύναμη.
Και αυτή τη φορά δεν θέλουμε να υποσχεθούμε κάτι που δεν θα μπορέσουμε να τηρήσουμε.
Γι' αυτό, τα αιτήματα για βοήθεια δεν θα ανοίγονται και δεν θα απαντώνται.
Δεν είναι αδιαφορία.
Είναι η ανάγκη μας να προστατεύσουμε τα ζώα που ήδη έχουμε και, ίσως, να προστατεύσουμε λίγο και τον εαυτό μας.
Μετά από 49 χρόνια , σε ηλικία 77 ετών οδηγώντας 200-300 χιλ.ημερησίως και κουβαλώντας 30κιλα και 40κιλα ζώα, νομίζω , χωρίς παρεξήγηση, ότι έχω δικαίωμα να πω:
Φ Τ Α Ν Ε Ι .
Βάσω Χατζημανώλη».
Αν μπορείτε να βοηθήσετε
Αν μπορείτε να συμβάλετε οικονομικά μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον εξής λογαριασμό:
Paypal: [email protected]
Eθνική Τράπεζα: GR6001102080000020829601333
IBAN: GR6001102080000020829601333
BIC: ETHNGRAA
Όνομα δικαιούχου: Καταφύγιο Ζώων - Animal Refuge
Διαβάστε επίσης:
Β. Χατζημανώλη: Απολύτως απαραίτητοι οι έλεγχοι στα ιδιόκτητα σκυλιά & γάτες (ηχητικό)
Βοηθήστε μας να συνεχίσουμε να σας ενημερώνουμε για όσα συμβαίνουν στα ζώα στην Ελλάδα ενισχύοντας το www.zoosos.gr
διαβάστε επίσης
