Στηρίξτε μας

Τελικά κτηνοτρόφοι κυριολεκτικά εκτρέφουν τσακάλια, λύκους, σκυλιά καθώς πετούν οπουδήποτε πτώματα παραγωγικών ζώων (βίντεο)

22 Νοεμβρίου 2026 11:50 | Επικαιρότητα
Τελικά κτηνοτρόφοι κυριολεκτικά εκτρέφουν τσακάλια, λύκους, σκυλιά καθώς πετούν οπουδήποτε πτώματα παραγωγικών ζώων (βίντεο)

Της Ελένης Ηλιοπούλου

Η απόρριψη πτωμάτων παραγωγικών ζώων κοντά στις κτηνοτροφικές μονάδες είναι μια εξαιρετικά συνηθισμένη πρακτική που αν και παράνομη διαπιστώνεται ότι συμβαίνει παντού στην Ελλάδα ώστε κτηνοτρόφοι να γλυτώσουν τα κόστη και τους πιθανούς ελέγχους για τις αιτίες θανάτου των ζώων τους. Αποδεικτικά στοιχεία για αυτή την πρακτική και τις συνέπειες της έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Α.Μ.Κ.Ε. «REthink ANIMALS» η οποία κατέγραψε σε βίντεο και φωτογραφίες τι ακριβώς συμβαίνει μέσα και έξω από 27 χοιροτροφικές μονάδες στους νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Τρίκαλων, Λάρισας, Βοιωτίας, Πιερίας και Εύβοια. Στις αδιάψευστες αυτές αποδείξεις βλέπουμε ανοιχτούς λάκκους όπου πετιούνται τα νεκρά γουρούνια και άλλα ζώα πλησιάζουν εκεί για να τραφούν…

 

Τις συνέπειες αυτής της παράνομης πρακτικής που όχι μόνο στερεί από τα άγρια ζώα τη δυνατότητα να κυνηγούν – αφού μαθαίνουν από μωρά να τρέφονται με πτώματα – αλλά και την αύξηση του πληθυσμού παραπάνω από το κανονικό, καθώς δεν εξαρτάται πια η επιβίωση τους από τα ζώα θηράματα, έχει επισημάνει ξανά και ξανά ο Θοδωρής Κομηνός.

Ο κ. Κομηνός, που είναι ζωολόγος και διδάκτωρ βιολογίας του Α.Π.Θ., εδώ και χρόνια καταγράφει συστηματικά πληθυσμούς λύκους και τσακαλιών και τη συμπεριφορά τους καθώς και την επίδραση που έχει στα ζώα η ανθρώπινη παρουσία και ειδικά οι δραστηριότητες των κτηνοτρόφων.

Ο κ. Κομηνός μέσα από τη σελίδα του στο facebook «Golden Jackal Canis aureus and Wolf Canis lupus - in Greece» παρουσιάζει ακόμα ένα βίντεο που αποδεικνύει ότι σε περιοχή της Ηπείρου – σκοπίμως δεν αναφέρουμε το σημείο – ο πληθυσμός των τσακαλιών είναι εξαιρετικά μεγάλος, δυσανάλογος του φυσιολογικού εξαιτίας της τροφής που παρέχουν συστηματικά εκεί στα τσακάλια οι κτηνοτρόφοι.

Και όπως επισημαίνει πρόκειται για «έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση των πληθυσμών και στην επέκταση της παρουσίας των άγριων κυνωειδών, αλλά και της καφέ αρκούδας, ιδιαίτερα σε πεδινές, αγροτικές και περιαστικές περιοχές.».

 

Παντού στην Ελλάδα κτηνοτρόφοι διαμαρτύρονται όταν λύκοι, τσακάλια και άλλα είδη τρέφονται με τα ζώα που εκτρέφουν όμως ποτέ δεν έχουν αναφερθεί σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα. Στοχοποιούν προστατευόμενα είδη εντούτοις οι ασυδοσία της ανθρώπινης δραστηριότητας μένει στο απυρόβλητο.

«Ας γίνει επιτέλους κατανοητό κάτι πολύ απλό.

Οι λύκοι και τα τσακάλια δεν ευθύνονται επειδή εκμεταλλεύονται την τροφή που τους προσφέρουμε. Κάνουν αυτό που κάνουν όλα τα ζώα: αξιοποιούν τους διαθέσιμους πόρους για να επιβιώσουν.

Εμείς είμαστε εκείνοι που δημιουργούμε αυτές τις συνθήκες. Και εμείς έχουμε την ευθύνη να τις αλλάξουμε.

Δεν μπορεί από τη μία να γεμίζουμε την ύπαιθρο με νεκρά ζώα και από την άλλη να αντιμετωπίζουμε ως πρόβλημα τα σαρκοφάγα που προσελκύονται σε αυτά.

! Το πρόβλημα δεν αρχίζει από τον λύκο ή το τσακάλι.» επισημαίνει και σωστά ο κ. Κομηνός.

"ΠΟΙΟΣ «ΕΚΤΡΕΦΕΙ» ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΑΚΑΛΙΑ; Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ!"

«Το συγκεκριμένο ζήτημα το έχουμε αναδείξει επανειλημμένα, καθώς, με βάση την έρευνα που διεξάγουμε εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια, θεωρούμε ότι η ανεξέλεγκτη απόρριψη νεκρών παραγωγικών ζώων και η συνεπακόλουθη διαθεσιμότητα τεράστιων ποσοτήτων τροφής αποτελούν, σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη της υπαίθρου και τη μείωση της ανθρώπινης παρουσίας και δραστηριότητας, έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση των πληθυσμών και στην επέκταση της παρουσίας των άγριων κυνωειδών, αλλά και της καφέ αρκούδας, ιδιαίτερα σε πεδινές, αγροτικές και περιαστικές περιοχές.

Και θα συνεχίσουμε να το αναδεικνύουμε, όσο χρειαστεί, μέχρι κάποιοι να καταλάβουν επιτέλους ότι η ανοησία, η υποκρισία και η ιδιοτέλεια είναι ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όχι χαρακτηριστικά της φύσης. Τα άγρια ζώα απλώς προσπαθούν να επιβιώσουν, αξιοποιώντας τις συνθήκες που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε. Και είναι καιρός να σταματήσουμε να τους φορτώνουμε τις ευθύνες που ανήκουν αποκλειστικά σε εμάς.

Το βίντεο που βλέπετε είναι από ένα ρέμα, μόλις 20 μέτρα από μια κτηνοτροφική μονάδα, όπου έχουν πεταχτεί νεκρά παραγωγικά ζώα.

Γύρω τους τρέφονται 30+ τσακάλια και ένας σκύλος (κόκκινος κύκλος). Και αυτά που βλέπετε αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος των τσακαλιών που βρίσκονταν στον γύρω χώρο.

Για άλλη μια φορά, η ίδια απαράδεκτη εικόνα. Νεκρά πρόβατα, κατσίκια, αγελάδες και άλλα παραγωγικά ζώα πεταμένα σε ρέματα, χωράφια και πλαγιές, δίπλα σε κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και οικισμούς. Μια πρακτική που συναντάμε επανειλημμένα στις έρευνές μας σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί αυξάνονται οι συγκεντρώσεις λύκων και τσακαλιών, γιατί εμφανίζονται όλο και συχνότερα κοντά σε κτηνοτροφικές μονάδες και κατοικημένες περιοχές και γιατί οι αλληλεπιδράσεις τους με ανθρώπους και οικόσιτα ζώα γίνονται συχνότερες.

Μα ποιος τα τροφοδοτεί συστηματικά;

Οι ίδιοι οι άνθρωποι!

Στην πραγματικότητα, με τέτοιες πρακτικές ορισμένοι κτηνοτρόφοι «εκτρέφουν» λύκους, τσακάλια, καθώς και μεγάλους αριθμούς αδέσποτων και ημι-δεσποζόμενων σκύλων. Δημιουργούν τεράστιες, εύκολα προσβάσιμες και προβλέψιμες πηγές τροφής, που μπορούν να επηρεάσουν την επιβίωση, τη συμπεριφορά, τις μετακινήσεις, την κατανομή και την τοπική αφθονία των ζώων.

Και δεν είναι μόνο οικολογικό το πρόβλημα.

Είναι και σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας και κτηνιατρικής υγιεινής. Η ανεξέλεγκτη απόρριψη ζωικών υπολειμμάτων δημιουργεί συνθήκες που ευνοούν τις επαφές μεταξύ άγριων και οικόσιτων ζώων και ενδέχεται να διευκολύνουν τη μετάδοση παθογόνων οργανισμών. Παράλληλα, δημιουργεί κινδύνους ρύπανσης και υγειονομικής υποβάθμισης της υπαίθρου.

Ας μιλήσουμε, λοιπόν, επιτέλους για τις ευθύνες.

Πρώτα απ' όλα, για τις ευθύνες εκείνων των κτηνοτρόφων που επιλέγουν να απορρίπτουν ανεξέλεγκτα τα νεκρά ζώα τους. Ευθύνες νομικές, οικονομικές, κοινωνικές και ηθικές. Δεν μπορεί κάποιος να δημιουργεί συστηματικά τέτοιες συνθήκες και στη συνέχεια να διαμαρτύρεται για την παρουσία των σαρκοφάγων ή να απαιτεί την εξόντωσή τους.

Και εδώ χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ σημαντικό: Δεν μιλάμε, βέβαια, για το σύνολο των κτηνοτρόφων. Μιλάμε για ένα μέρος του συνόλου, που έχουν συνηθίσει να λειτουργούν ανεξέλεγκτα, θεωρώντας ότι μπορούν να πετούν τα νεκρά ζώα τους όπου θέλουν, χωρίς καμία συνέπεια.

Και το αποτέλεσμα; Να πληρώνουν τις συνέπειες και όλοι οι υπόλοιποι κτηνοτρόφοι, εκείνοι που λειτουργούν υπεύθυνα, τηρούν τους κανόνες, παλεύουν να επιβιώσουν, και καλούνται να αντιμετωπίσουν προβλήματα τα οποία δεν δημιούργησαν οι ίδιοι. Η ασυδοσία ορισμένων επιβαρύνει τελικά ολόκληρο τον κτηνοτροφικό κλάδο.

! Αλλά εξίσου σοβαρό είναι το ζήτημα της ανοχής και της ανεπαρκούς εφαρμογής των κανόνων από την ίδια την πολιτεία, τις αρμόδιες δημόσιες ελεγκτικές αρχές.

Πού βρίσκονται οι έλεγχοι; Πού βρίσκεται η εποπτεία της διαχείρισης των νεκρών παραγωγικών ζώων; Πώς είναι δυνατόν να εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιες εικόνες, πολλές φορές κυριολεκτικά δίπλα στις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις;

Και βέβαια, ποιος αναλαμβάνει τελικά το οικονομικό κόστος των επιπτώσεων αυτών των πρακτικών; Η κοινωνία και οι υπόλοιποι παραγωγοί και συχνά η ίδια η άγρια πανίδα.

Ας γίνει επιτέλους κατανοητό κάτι πολύ απλό.

Οι λύκοι και τα τσακάλια δεν ευθύνονται επειδή εκμεταλλεύονται την τροφή που τους προσφέρουμε. Κάνουν αυτό που κάνουν όλα τα ζώα: αξιοποιούν τους διαθέσιμους πόρους για να επιβιώσουν.

Εμείς είμαστε εκείνοι που δημιουργούμε αυτές τις συνθήκες. Και εμείς έχουμε την ευθύνη να τις αλλάξουμε.

Δεν μπορεί από τη μία να γεμίζουμε την ύπαιθρο με νεκρά ζώα και από την άλλη να αντιμετωπίζουμε ως πρόβλημα τα σαρκοφάγα που προσελκύονται σε αυτά.

! Το πρόβλημα δεν αρχίζει από τον λύκο ή το τσακάλι.

Αρχίζει από τις δικές μας πρακτικές, την αδιαφορία, την έλλειψη ουσιαστικών ελέγχων και τη διαχρονική ανοχή σε μια κατάσταση που δεν θα έπρεπε να θεωρείται φυσιολογική σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.

Και είναι πραγματικά άδικο να επιτρέπεται σε μια μειοψηφία ασυνείδητων κτηνοτρόφων να δημιουργεί προβλήματα που τελικά επιβαρύνουν ολόκληρη την κοινωνία, την άγρια πανίδα και τους ίδιους τους συναδέλφους τους.

Αν θέλουμε πραγματικά να μιλήσουμε για διαχείριση των μεγάλων σαρκοφάγων στην Ελλάδα, ας ξεκινήσουμε από εκεί.

"Γιατί πριν επιχειρήσουμε να διαχειριστούμε την άγρια πανίδα, πρέπει επιτέλους να διαχειριστούμε τις δικές μας ευθύνες."

CANIS PROJECT | Έρευνα πεδίου – Νοέμβριος 2026» καταλήγει ο κ. Κομηνός.

Ο μύθος και οι αλήθειες

Ο μύθος που ακούμε συχνά, ότι δήθεν οικολόγοι εκτρέφουν και απελευθερώνουν λύκους, τσακάλια, αρκούδες, αλεπούδες και φίδια στη φύση, παραμένει αυτό ακριβώς: ένας μύθος. Ένα βολικό παραμύθι που αναπαράγεται με απίστευτη ευκολία και απόλυτη βεβαιότητα από ανθρώπους που συχνά δεν διαθέτουν ούτε τις στοιχειώδεις γνώσεις για την άγρια πανίδα και την οικολογία.

Η έρευνα του Θοδωρή Κομηνού αναδεικνύει ξανά έναν πραγματικό παράγοντα που συμβάλλει στην αύξηση των πληθυσμών και στην εξάπλωση των άγριων ζώων: τις ανθρώπινες δραστηριότητες και ειδικότερα τις πρακτικές κτηνοτρόφων, οι οποίοι, προκειμένου να αποφύγουν το κόστος της νόμιμης διαχείρισης των νεκρών ζώων τους, τα πετούν ανεξέλεγκτα, εξασφαλίζοντας έτσι στα τσακάλια και σε άλλα άγρια ζώα μια διαρκή και εύκολη πηγή τροφής.

Δεν είναι, λοιπόν, η νομοθεσία που  σωστά απαγορεύει τη θανάτωση λύκων, αρκούδων, τσακαλιών (τα οποία οι άνθρωποι είχαν αποδεκατίσει μερικές δεκαετίες πριν) ή η προστασία της άγριας ζωής που προκαλεί αυτή την ανισορροπία. Είναι οι ανθρώπινες επιλογές και οι παράνομες πρακτικές εκείνων οι οποίοι, για να μη βάλουν το χέρι στην τσέπη, μετατρέπουν τη φύση σε αποδέκτη των αποβλήτων τους και μετά συχνά επιρρίπτουν την ευθύνη στα ίδια τα άγρια ζώα.

Αδιάψευστα στοιχεία που ανεπιτυχώς κτηνοτρόφοι προσπαθούν να διαψεύσουν...

Η συστηματική, χρόνια και χωρίς τελειωμό κακοποίηση γουρουνιών, η απουσία ουσιαστικών ελέγχων, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και εκτροφής χοίρων, η ρίψη λυμάτων και νεκρών ζώων οπουδήποτε δεν είναι κάτι το νέο, ούτε μας ξαφνιάζει, συμβαίνει σχεδόν σε κάθε περιοχή όπου υπάρχουν κτηνοτροφικές μονάδες, όμως η έρευνα της Α.Μ.Κ.Ε. «REthink ANIMALS» έφερε στη δημοσιότητα αδιάψευστα στοιχεία - που οι κτηνοτρόφοι θέλουν να κρύψουν - και δείχνει εικόνες οι οποίες συνήθως δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Το τι παθαίνει το ζώο πριν γίνει γύρος, σουβλάκι, μπριζόλα και το λουκάνικο που τελικά φτάνει στο τραπέζι, στο πιάτο, στο σώμα μας δεν το μαθαίνουμε. Όμως πλέον δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι δεν γνωρίζαμε. Τα μέλη της οργάνωσης «REthink ANIMALS» αποκαλύπτουν το έγκλημα και φέρνουν στη δημοσιότητα (και όλα τα στοιχεία στο πιάτο μας) θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για τα όσα υφίστανται τα εκτρεφόμενα ζώα - που ουσιαστικά αρρωσταίνουν από την κακοποίηση - για την ποιότητα της τροφής την οποία καθημερινά καταναλώνουμε και για το αν γίνονται έλεγχοι καθώς οι περισσότερες κτηνοτροφικές επιχειρήσεις λαμβάνουν χρηματοδότηση και επιδοτήσεις.

Διαβάστε επίσης:

Άρρωστα γουρούνια, λάκκους με πτώματα και την άγρια κακοποίηση ζώων αποδεικνύει έρευνα της «REthink ANIMALS» σε 27 χοιροτροφεία στην Ελλάδα (βίντεο)

Κανείς δεν αμολάει αρκούδες, λύκους κ.ά. άγρια ζώα ξανατονίζουν 17 περιβαλλοντικές οργανώσεις που καταρρίπτουν τους μύθους

Ποιος «αμολάει» τα άγρια θηρία; Ένας ακόμα μύθος καταρρίπτεται!

Tagged: , , , , , ,

Βοηθήστε μας να συνεχίσουμε να σας ενημερώνουμε για όσα συμβαίνουν στα ζώα στην Ελλάδα ενισχύοντας το www.zoosos.gr

0 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Μοιραστείτε

και βοηθήστε κι εσείς!

error: Απαγορεύεται η αντιγραφή περιεχομένου.